ਕੋਈ ਛੋਟੀ ਤਾਂ ਨਹੀਂ ਤੈਥੋਂ ਵਿਛੜਨੇ ਦੀ ਹੈ ਗੱਲ

ਵਕ਼ਤ ਦੇ ਅੰਤ ਤਈ ਲੇਖ ਬਿਗੜਨੇ ਦੀ  ਹੈ ਗੱਲ

ਕੋਈ ਛੋਟੀ ਤਾਂ ਨਹੀਂ ਤੈਥੋਂ ਵਿਛੜਨੇ ਦੀ ਹੈ ਗੱਲ 

ਦਿਲ ਤੇ ਗੂੜਾ ਲਿਖੇ ਹੱਥਾਂ ਤੋਂ ਸਾਫ਼ ਮੇਟ ਦਏ

ਨਾ ਲੜਾਂ ਕਿਉਂ  ਖੁਦਾ ਦੇ ਨਾਲ,ਝਗੜਨੇ ਦੀ ਹੈ ਗੱਲ 

ਤੇਰੇ ਬਗੈਰ ਜੇ ਜੀਵਨ ਤਾਂ ਫੇਰ ਕੀ ਹੋਇਆ

ਮੇਰਾ ਮਰਨਾ ਕੀ ਭਲਾ ਅੱਡੀਆਂ ਰਗੜਨੇ ਦੀ ਹੈ ਗੱਲ 

ਦਿਲ ਤਾਂ ਲਗਦਾ ਹੀ ਨਹੀਂ ਤੇਰੇ ਬਿਨ ਲਗਾਇਆ ਬਹੁਤ

ਕਿਸੀ ਦਰਖਤ ਦੇ ਪੈਰੋਂ ਹੀ ਉਖੜਨੇ ਦੀ ਹੈ ਗੱਲ 

ਲਵੀ ਬਹਾਰ ਦੀ ਹਿੱਕ ਤੇ ਖਿੜੇਂਦੇ ਸੂਹੇ ਇਹ ਫੁਲ

ਉਦਾਸ ਮੌਸਮਾਂ ਦਾ ਖੂਨ ਨਿਚੜਨੇ ਦੀ ਹੈ ਗੱਲ 

ਉਚਾਟ  ਧੜਕਣਾਂ ਦਾ ਬੇਮੁਹਾਰ ਹੋ ਜਾਣਾ

ਜਿਉਣ ਕਾਫਿਲੇ ਦੇ ਪੰਧ ਬਿਖੜਨੇ ਦੀ ਹੈ ਗੱਲ 

-------------------------csmann-080412--

ਤੂੰ ਆ ਕੇ ਹਾਲ ਤਾਂ ਪੁਛ ਜਾ ,ਨਹੀਂ ਉਪਚਾਰ ਨਾ ਕਰਨਾ

ਨਹੀਂ ਆਣਾ ਤਾਂ ਕਹ ਦੇਵੀਂ ਗਲਤ ਇਕਰਾਰ ਨਾ ਕਰਨਾ 
ਖੁਦਾ ਦਾ ਵਾਸਤਾ ਏਦਾਂ ਦਾ ਸ਼ਿਸ਼ਟਾਚਾਰ ਨਾ ਕਰਨਾ 


ਜਦੋਂ ਪੱਕ ਜਾਏਗਾ ਆਪੇ ਹੀ ਤੇਰੀ ਝੋਲੀ ਭਰ ਦੇਊ
ਬਿਰਖ ਨੂੰ ਕੱਚੀਆਂ ਅੰਬੀਆਂ ਲਈ ਸੰਗਸਾਰ ਨਾ ਕਰਨਾ 


ਤੇਰੀ ਹੀ ਯਾਦ ਦੇ ਦਿਸ-ਹਦਿਆਂ ਤੇ ਦਿਨ ਉਦੇ ਹੋਵੇ 
ਹਨੇਰੇ ਦਾ ਪਸਾਰਾ ਇਕ ਤੇਰਾ ਦੀਦਾਰ ਨਾ ਕਰਨਾ 


ਹੈ ਘਰ ਦੇ ਵਾਂਗ ਹੀ ਦਿਲ ਦਾ ਵੀ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਖੁੱਲਾ ਰਖਿਆ 
ਜੇ ਯਾਰੀ, ਆ ਸਮਝ ਹਕ਼ ,ਫੇਰ ਸ਼ਿਸ਼ਟਾਚਾਰ ਨਾ ਕਰਨਾ 


ਮਸੀਹਾਈ ਨਹੀਂ ਤੇਥੋਂ ਸਿਰਫ ਦੀਦਾਰ ਦੀ ਹਾਜਤ 
ਤੂੰ ਆ ਕੇ ਹਾਲ ਤਾਂ ਪੁਛ ਜਾ ,ਨਹੀਂ ਉਪਚਾਰ ਨਾ ਕਰਨਾ 


ਐ ਰਹਬਰ ਦੇਸ਼ ਦੀ ਪੂੰਜੀ ਦੀ ਕਾਣੀ ਵੰਡ ਦਾ ਕੁਝ ਕਰ 
ਕੋਈ ਨਿਸਬਤ ਤਾਂ ਹੋਵੇ ,ਜੇ ਨਹੀਂ ਇਕਸਾਰ ਨਾ ਕਰਨਾ

talkhyaan

ਮਿਲਣ ਦਾ ਕਦ ਸੀ
ਸਵਾਲ ਵੀ,
ਕਿ ਇਕ ਆਸ ਵੀ ਨਹੀਂ ਸੀ
ਸੱਚੀ
ਵਸਲ ਦੀ ਕਦੀ;
ਚਲ ਹੁਣ
ਛੱਡ ਦੇਂਦਾ ਹਾਂ
ਝੂਠੀ ਵੀ ਜੇ ਸੀ
ਕੋਈ
--------------------
ਸੰਭਾਲ ਲਿਆ ਮੈਂ ਹੁਣ ਤੈਨੂੰ
ਓਸ ਥਾਂ
ਅੰਤਰ ਦੀ ਮੇਰੇ
ਜੋ ਨਹੀਂ ਮਿਟਣੀ
ਹਸਤੀ ਦੇ ਮਿਟ ਜਾਣ ਤੇ ਵੀ
ਮੇਰੀ;
ਬੋਲ ਚਾਹੇ ਹੁਣ ਤੂੰ
ਮੇਰੇ ਨਾਲ
ਜਾਂ ਨਾ ਬੋਲ,
ਵੱਖ ਨਹੀਂ ਤੂੰ
ਮੇਰੇ ਤੋਂ
ਚਾਨਣੀ ਨਹੀਂ ਜਿਵੇਂ
ਹਨੇਰੇ ਤੋਂ
ਰਾਤ ਦੇ-
ਲੋਅ ਤੂੰ ਮੇਰੀ
-------------------------
ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ ਸ਼ਇਦ
ਰਿਸ਼ਤਾ
ਦੁੱਖ ਦਾ ਵੀ,
ਪਰ
ਜਾਣ ਲਈਂ
ਕਿ ਜਾਣ ਲਵਾਂਗਾ
ਗਮ ਦਾ,ਉਦਾਸੀ ਦਾ
ਜਦ ਵੀ ਹੋਵੇਗਾ
ਬੋਝ
ਦਿਲ ਤੇ ਤੇਰੇ;
ਤੇ
ਪਤਾ ਹੈ
ਤੈਨੂੰ ਵੀ ਪਤਾ
ਖਿਲਰੇ ਵਰਕਿਆਂ ਦਾ
ਦਿਲ ਦੇ
ਮੇਰੇ
-----------------

ਪਹਿਲੇ ਚੁੰਮਣ ਤਰੀਕ ਅੱਜ ਤਕ ਵੀ

ਪਹਿਲੇ ਚੁੰਮਣ ਤਰੀਕ ਅੱਜ ਤਕ ਵੀ
ਦਿਲ ਤੇ ਰੱਖੀ ਉਲੀਕ ਅੱਜ ਤਕ ਵੀ


ਗੋਰੀ ਧੁਪ ਵਿਚ ਧੁਆ ਕੇ ਰੱਖੀ ਹੈ
ਮੇਰੀ ਅੱਖ ਨੇ ਉਡੀਕ ਅੱਜ ਤਕ ਵੀ


ਤੇਰੀ ਗਫ਼ਲਤ ਦੀ ਪਾਈ ਰੂਹ ਤੇ ਮੇਰੀ
ਪੀਢੀ ਚੁਭਦੀ ਹੈ ਚ੍ਹੀਕ ਅੱਜ ਤਕ ਵੀ


ਯਾਦ ਤੇਰੀ ਹੈ ਕੰਡਾ ਬਣ ਕੇ ਰਹੀ
ਮੇਰੇ ਸਾਹੀਂ ਸ਼ਰੀਕ ਅੱਜ ਤਕ ਵੀ


ਕੁਝ ਕੁ ਆਹਾਂ ਤੇ ਸੈਆਂ ਗਮ ਦੁਖੜੇ
ਮੇਰੇ ਦਿਲ ਦੀ ਵਟੀਕ ਅੱਜ ਤਕ ਵੀ


ਦਰਦ ਦਫਤਰ ਤੇ ਦੁਖ ਕਿਤਾਬਾਂ ਦੀ
ਜਿੰਦ ਹੈ ਮੇਰੀ ਸਟੀਕ ਅੱਜ ਤਕ ਵੀ


ਦਬ ਲਈ ਸੀ ਜੋ ਤੇਰੇ ਜਾਣੇ ਵਕਤ
ਗੂੰਜਦੀ ਰੂਹ ਚ ਚੀਕ ਅੱਜ ਤਕ ਵੀ

जान जाएगी, जान जाओगे

कब यह सोचा था यूँ सतायोगे
अलविदा ! और भूल जाओगे


हर सू रंगीं बहार राइज़ है
आ गये फूल तुम कब आयोगे


कैसे जीते हैं लोग मर कर भी
जान जाएगी, जान जाओगे


तुम भी, सोचा न था कभी होगा
यूँ मेरा ज़ब्त आज़माओगे 


शाम-ए-जीस्त अब , कि तुम तो कहते थे 
शाम ढलते ही लौट आओगे 


कैसे जीता हूँ देखने के लिए
मर भी जाऊंगा क्या तुम आओगे ?!!


जानते, तुम तलक को हार चुका
इस से आगे भी कुछ हराओगे 


यही एजाज़ -ए-राह-ए - फुरकत बस
रो ही दूंगा न गर रुलाओगे 


दिन नहीं दूर कि शिकवा होगा
मेरा पूछोगे और न पाओगे 


अब कि हारा तो तेरी जीत नहीं 
मैं न कहता था हार जाओगे 


चले जाओ कि अब कि जाते हो 
याद आओगे, बहुत आओगे !!!

ਤੈਥੋਂ ਨਹੀਂ ਸੀ ਤੇਰੀ ਖੁਸ਼ਬੂ ਸਮੇਟ ਹੋਈ

ਰਤ-ਪੀਣੀ ਯਾਦ ਤੇਰੀ ਦਿਲ ਤੋਂ ਨਾ ਮੇਟ  ਹੋਈ
ਅੰਬਰ-ਦੀ-ਵੇਲ ਵਾਂਗਣ ਸੋਚੀਂ ਵਲੇਟ ਹੋਈ

ਬੱਦਲਾਂ ਦੇ ਹਰਫੀਂ ਸੂਰਜ ਲਿਖਿਆ ਸੀ ਨਾਮ ਅਰਸ਼ੀਂ
ਸਤਰੰਗੀ-ਪੀਂਘ ਤੇਰੀ ਧੁੱਪ ਲਈ ਸਲੇਟ ਹੋਈ

ਫੇਰ ਅੱਜ ਵੀ ਮਹਿਕਦੀ  ਸੜਕਾਂ ਦੇ ਸਾਹੀਂ ਰਹਿ ਗਈ
ਤੈਥੋਂ ਨਹੀਂ ਸੀ ਤੇਰੀ ਖੁਸ਼ਬੂ ਸਮੇਟ ਹੋਈ

ਸੌ ਜਾਨ ਦਾ ਪ੍ਰਣ ਸੀ ਸਰਦਲ ਤੇ ਫੁੱਲ ਕਰਨਾ
ਇੰਝ ਇਸ਼ਟ ਮੇਰਾ ਰੁੱਸਿਆ ਇਕ ਵੀ ਨਾ ਭੇਟ ਹੋਈ

ਗਮ ਦੀ ਨਦੀ ਦੇ ਚੜਨੈ ਹੰਝੂ ਦੀ ਸੇਮ ਪੈ ਗਈ
ਅੱਖ ਦੀ ਹਰੀ-ਭਰੀ ਇੰਝ ਵਾਦੀ ਸੀ ਬੇਟ ਹੋਈ

ਇਹ ਲਤ ਸਿਆਸਤਾਂ ਦੀ ਲੱਥਦੀ ਨਾ ਜੋਕ ਲੱਗੀ
ਜੰਤਾ ਦਾ ਖੂਨ ਚੂਸਣ ਕੁਰਸੀ ਚਮੇਟ ਹੋਈ

ਨੈਣਾਂ ਦੇ ਪੁਲ ਤੇ ਮਰਦੀ ਝੂਠੇ ਮੁਕਾਬਲੀਂ ਆਸ
ਤੇਰੇ ਹੁਸਨ ਦੀ ਨਗਰੀ ਜ਼ਾਲਿਮ ਸਟੇਟ ਹੋਈ

ਯੁੱਗਾਂ ਦੇ ਫਾਸਲੇ ਤੇ ਆਵਾਰਾ ਫਿਰ ਰਹੀ ਹੁਣ
ਦੁੱਖ ਦੇ ਖਲਾਅ 'ਚ ਮਨ ਦੀ ਧਰਤੀ ਘੁਮੇਟ ਹੋਈ