Tuesday, January 31, 2012


फिर न दिल की बात अपनी कह सका
इक नज़र के फासिले पर ही तो था


ज़ह्न को राहत ना दिल को दे सुकून
क्या फिर ऐसी आशिकी से फायदा


दुनिया भर के दुख तुम्हें महसूस हों
यूँ बङा ले अपने दिल का दायिरा


ज़िंदगी इक कारज़ार-ए-मुस्तकिल
यह नहीं खा पी लिया और सो लिया


इश्क में गर हारना ही जीत है
जीतने दे यार को तू हार जा


चार-सू अब ज़ुल्मतों का शोर है
कौन था जो रात होते बुझ गया


रंग-ओ-बू सब , कैसे तुझ को भूल जाऊं,
तेरी हस्ती के निशाँ यह जा-ब-जा


अलविदा का वार तो हम सह गए
ज़ख्म को रिसना मगर था देर-पा


धीरे  से वह कह गया हो अश्कबार
अब तलक दिल झेलता है ज़लज़ला


जी लिया मर मर के यूँ तेरे बगैर
मर ही जाता था न इतना हौसला


लाशों के ढेरों पे लश्कर ग़ामज़न
है यही तव्ारीख मूजब इर्तिक़ा


तेशे से सर फोङना लाज़िम उसे
मह्रबाँ जिस पे जुनूँ का देवता


ख़ार-ज़ार-ए-चश्म में ग़र्क़ाब हो
एक नाज़ुक खव्ाब था सो गल गया

Monday, January 30, 2012

ਉਸ ਦੀ ਭੈੜੀ ਰੁਆਣ ਦੀ ਆਦਤ


ਰਹੀ ਯਾਦਾਂ ਚਬਾਣ ਦੀ ਆਦਤ
ਦਿਲ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਹੀ ਖਾਣ  ਦੀ ਆਦਤ


ਘੋਰ ਉਦਾਸੀ ਤੇ ਫੇਰ ਤਪਦਾ ਜਨੂੰਨ
ਚੰਗੀ ਤਾਂ ਦਰਮਿਆਨ  ਦੀ ਆਦਤ


ਕੀ ਇਹ ਕੁਕਨੂਸ ਸਮਝ,ਗਿਰਝਾਂ ਜਹੇ
ਦੁਖ ਨੂੰ ਮੁੜ ਮੁੜ ਜੀਵਾਣ  ਦੀ  ਆਦਤ ?


ਰਾਤ ਨੂੰ, ਰੋ ਬਣਾਈ ਖੁਦ ਸ਼ਬਨਮ
ਫੁਲ ਦੇ ਅੱਖੀਂ ਸਜਾਣ  ਦੀ ਆਦਤ


ਅੱਖ ਨੂੰ ਹੰਝੂ ਵਹਾਣੇ ਸਿਖਲਾ ਗਈ
ਉਸ ਦੀ ਭੈੜੀ ਰੁਆਣ  ਦੀ ਆਦਤ


ਐ ਖੁਦਾ  ਹੁਕਮ ਤੇਰਾ,ਤੇਰੀ ਰਜ਼ਾ
ਪਰ ਇਹ ਦੁਖਦੇ ਦੁਖਾਣ  ਦੀ ਆਦਤ ?


ਸੋਚਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਕਲਮਾ ਪੜ ਲਈਏ
ਛੁੱਟੇ ਫਿਰ ਆਣ ਜਾਣ  ਦੀ ਆਦਤ


ਰੂਹ ਦੇ ਪੰਛੀ ਅਖੀਰ ਉੜ ਜਾਣਾ
ਆਲਣੇ ਪਰ ਬਣਾਣ  ਦੀ ਆਦਤ  ?

Sunday, January 29, 2012


चश्म-ए-मैगूना जाम किया
फिर इश्क किया इक काम किया


फिर हुस्न की धूप में दिल सेका
सिआह ज़ुल्फ तले आराम किया


इक ग़ज़ल बहम इक तलब-ए-क़लम
जो भी था उसी के नाम किया


तेरे नाम से जो भी ताना तुर्श
था अपने लिये दुशनाम किया


हुस्न-ए-जानां धुन में निकले
है सजदा हर हर गाम किया


कब मैं ने तुझे न याद किया
हर सहर किया हर शाम किया


कोई ख़ार-ए-जिगर, इक मस्त नज़र
जो तुम ने दिया परवान किया


गुलशन रन्ग-गाह हर बाद-ए-सबा
माह-ओ-मिहर तेरे हमनाम किया


चश्म-ए-साक़ी यह शेवा-ए-नज़र
है वज़द किया रिंदान किया


यादों के मुअत्तर फूलों से
है दामन-ए-दिल गुन्जान किया

Friday, January 27, 2012

ਜਾਗਦੀ ਰਾਤ


ਉਡੀਕ ਵਿਚ
ਤੇਰੀ
ਰਾਤ ਫੇਰ ਜਾਗਦੀ ਰਹੀ
ਬੀਮਾਰ ਕਿਸੀ ਕਰਵਾਹਟ ਦੀ ਤਰਾਂ
ਹਵਾ ਦੇ ਹੌਕਿਆਂ ਤੇ ਸਵਾਰ
ਪਿੱਪਲ ਪੱਤਿਆਂ ਨੂੰ ਲਰਜ਼ਾਂਦੀ;


ਚੰਦਰਮਾ
ਇਕ ਰਿਸਦਾ ਜ਼ਖ਼ਮ
ਹਨੇਰੇ ਦੀ ਛਾਤੀ ਤੇ
ਜੜ੍ਹ ਵਾਲਾ ਫੋੜਾ,
ਚਾਨਣ
ਗੰਧਲਾ ਮੁਵਾਦ-
ਦੂਸ਼ਿਤ ਖਿਆਲਾਂ ਦੀ ਫਿਜ਼ਾ;


ਝੁੰਡ ਸਿਤਾਰਿਆਂ ਦੇ
ਅਰਸ਼ਾਂ ਦੇ ਮੁਖ ਉੱਤੇ
ਚੇਚਕ ਦੇ ਦਾਣੇ
ਆਸ ਦੀ ਚੜਦੀ ਜਵਾਨੀ ਦੇ
ਸ਼ਫ਼ਾਫ਼ ਤੇ ਸਾਫ ਚਿਹਰੇ ਤੇ
ਕਿਲ-ਮੁਹਾਂਸੇ
ਪੀੜਾਂ ਦੇ;


ਟਿਮਟਿਮਾਂਦੀਆਂ ਲੋਆਂ
ਗੁਝੀਆਂ ਪੀੜਾਂ 
ਟਸ ਟਸ ਕਰਦੀਆਂ;


ਮਲ੍ਹਮ ਹੋਵੇ ਕੋਈ
ਤੱਤੇ ਸਾਹਾਂ ਦੀ
ਦਰਦਮੰਦ ਕਿਸੀ ਨਿਗਾਹ ਦਾ
ਫੇਹਾ
ਵਸਲਾਂ ਦੀ ਰਾਹਤ
ਟਕੋਰ ਕੋਈ -


ਰਾਤ ਜਾਗਦੀ ਹੈ
ਉਡੀਕ ਨੂੰ
ਤੇਰੀ

Thursday, January 26, 2012

ਉਹ ਹੁਣੇ ਧੁਪ ਪਹਿਨ ਕੇ ਨਿਕਲਿਆ ਹੈ


ਕਿਉਂ ਪਤਾ ਨਈਂ ਸਹਿਮ ਕੇ ਨਿਕਲਿਆ ਹੈ
ਉਹ ਹੁਣੇ ਧੁਪ ਪਹਿਨ ਕੇ ਨਿਕਲਿਆ ਹੈ

ਸੀ ਮੁੱਦਤਾਂ ਤੋਂ ਜੋ ਪਿੰਜਰਿਆਂ ਅੰਦਰ
ਇਕ ਚਿੜੀ ਦੇ ਚਹਿਣ ਤੇ  ਨਿਕਲਿਆ ਹੈ

ਹਰ ਕਦਮ ਤੇ ਹੈ ਉਸ ਦੇ ਦੋ-ਚਿੱਤੀ
ਸੌ ਸੌ  ਅੰਜਾਮ ਵਹਿਮ ਕੇ ਨਿਕਲਿਆ ਹੈ

ਉੰਝ ਤਾਂ ਮੇਰੇ ਹੀ ਦਿਲ ਦਾ ਸੂਰਜ ਹੈ
ਕਦ ਉਹ ਮੇਰੇ ਕਹਿਣ ਤੇ   ਨਿਕਲਿਆ ਹੈ

ਬੁਰੇ ਹਾਲਾਤ ਦੇ ਰੂਹ ਤੇ ਆਪਣੀ
ਸੌ ਥਪੇੜੇ ਸਹਿਣ ਕੇ ਨਿਕਲਿਆ ਹੈ

ਸੀਤ ਹੋਇਆ ਚਿਰੋਂ ਪਲਕ ਬੱਦਲ
ਅਪਣੇ ਦਿਲ ਹੀ ਅਹਿਣ ਕੇ ਨਿਕਲਿਆ ਹੈ

ਦਿਲ ਬੁਝਾਂਦੇ ਦੇ ਨੈਣ-ਪਾਣੀ ਗਏ
ਅੱਗ ਦਾ ਦਰਿਆ ਲਹਿਣ ਤੇ  ਨਿਕਲਿਆ ਹੈ

ਦੁਖ ਦੀ,ਪੀੜਾ ਦੀ ,ਗਮ ਦੀ ,ਕਰਬਾਂ ਦੀ 
ਕੀ ਕੀ ਸ਼ਿੱਦਤ ਜ਼ਹਿਨ ਕੇ ਨਿਕਲਿਆ ਹੈ

Wednesday, January 25, 2012

ਮੇਰਾ ਨਈਂ ਤੇ ਡਰ ਕਿਉਂ ਮੈਨੂੰ

ਡੁੱਬਣਾ ਆਸ-ਸਿਤਾਰਿਆਂ ਮੇਰੇ,
ਲੇਖ-ਦਿਸ਼ਾਵਾ ਘੁੰਮ ਜਾਣੇ ਦਾ,
ਮੇਰਾ ਨਈਂ ਤੇ ਡਰ ਕਿਉਂ ਮੈਨੂੰ
ਤੇਰਾ ਮੈਥੋਂ ਗੁੰਮ ਜਾਣੇ ਦਾ

ਦਿਲ ਦੀ ਨਗਰੀ ਜੇਠ ਉਤਰਿਆ
ਵਾਜਬ ਰੂਹਾਂ ਤੇ ਜਲ ਜਾਣਾ,
ਸ਼ੋਕ ਹੈ ਭਖਦੇ ਸੀਨੇ ਕੈਦੀ
ਗੁੰਗੀ ਆਹ ਦੇ ਹੁੰਮ ਜਾਣੇ ਦਾ

ਉੱਠੀਆਂ ਸਰਘੀ ਦੇ ਬਿਸਤਰ ਤੋਂ
ਮੈਨੂੰ ਸੂਰਜ ਕਿਰਨਾਂ ਤੇ ਹੈ,
ਹਸਦ, ਨਜ਼ਰ ਮੇਰੀ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ
ਤੇਰਾ ਮੱਥਾ ਚੁੰਮ ਜਾਣੇ ਦਾ

ਯਾਦ ਤੇਰੀ ਦੀ ਸੰਦਲ ਕਨਸੋਅ
ਮਹਿਕਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਭਰਦੀ ਗਈ,
ਰੰਜ ਖਬਰ ਮੇਰੇ ਦਿਲ ਦੀ ਪਰ
ਬਾਗ-ਬਗੀਚੀਂ ਧੁੰਮ ਜਾਣੇ ਦਾ

ਹਿਜਰ ਵਿਛੋੜੇ ਕਰਮ-ਕਮਾਈ
ਲੰਮੀ ਭਟਕਣ ਜੂੰਨਾਂ ਦੀ,
ਰੂਹ ਨੂੰ ਗੇੜ ਸਰਾਪੇ ਜਾਣਾ
ਮਿਲਣ ਤੇਰੇ ਤੋਂ ਖੁੰਝ ਜਾਣੇ ਦਾ

ਝਲਿਆ ਐ ਦਿਲਾ




ਝਲਿਆ ਐ ਦਿਲਾ !ਹੁਣ ਅੱਖਾਂ ਨੂੰ ਨਾ ਖਾਰੀ ਜਾ
ਛਡ ਵੀ ਅੜਿਆ ਐਵੇਂ ਨਾ ਝਲ ਖਿਲਾਰੀ ਜਾ

ਦੁਨਿਆ ਦਾ ਕੰਮ ਤਾਂ ਬਾਧਕ ਬਣਨਾ ਹੈ ਹਰ ਥਾਂ
ਜਿਸ ਤੇ ਤੂੰ ਵਾਰਨ ਆਇਆ ਹੈਂ ਜਿੰਦ ਵਾਰੀ ਜਾ

ਆਪਣੀ ਹੀ ਲਾਟ 'ਚ ਬਲਦੇ ਰਹਿਣਾ ਰਾਤਾਂ ਭਰ
ਦੀਵੇ ਦਾ ਕੰਮ ਹੈ , ਨ੍ਹੇਰੇ ਨੂੰ ਉਜਿਆਰੀ ਜਾ

ਬਾਂਹ ਫੈਲਾਏ ਅੰਬਰ ਦਾ ਕਰਜ਼ਾ ਤੇਰੇ ਤੇ
ਖੰਭ ਖੋਲ ਜ਼ਰਾ, ਕੋਈ ਉੱਚੀ ਮਾਰ ਉਡਾਰੀ,ਜਾ !

ਏਹੀ ਦੁਨੀਆ ਸਭ ਜਸ਼ਨ ਜੈਕਾਰੇ ਜਿੱਤਾਂ ਨੂੰ
ਕਿਸ ਪੁੱਛਣਾ ਏ,ਚਾਹੇ ਲੱਖਾਂ ਦਿਲ ਹਾਰੀ ਜਾ

ਹਰ ਇਕ ਦੇ ਬਸ ਦਾ ਹੁੰਦਾ ਤੇਗ ਉਠਾਣਾ ਨਹੀਂ
ਏਨਾ ਤੇ ਕਰ ਕੁਝ ਜ਼ਾਲਿਮ ਨੂੰ ਫਿਟਕਾਰੀ ਜਾ